Thomas Alva Edison

توماس آلوا ادیسون مهندس، مخترع، دانشمند، و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود.

وی در یازدهم فوریه ۱۸۴۷ در اوهایو آمریکا متولد شد.

وی وسایل متعددی را طراحی یا کامل کرد که مهم‌ترین و معروفترین آن‌ها لامپ رشته‌ای است.

هنگامی که ادیسون در دوره ابتدایی درس می‌خواند مدیر مدرسه وی

اعتقاد داشت که ادیسون شاگرد کودنی است و عذر وی را از مدرسه خواست.

ادیسون در طول حیات علمی خویش توانست ۲۵۰۰ امتیاز اختراع را در ایالات متحده آمریکا

بریتانیا، فرانسه و آلمان به نام خود ثبت کند از این تعداد ۱۰۹۳ امتیاز در ایالات متحده

به نام او ثبت شده ‌است. واقعیت این است که بیشتر اختراعات وی

تکمیل شده ی کارهای دانشمندان پیشین بودند و ادیسون کارمندان و متخصصان

 پرشماری در کنار خود داشت که در پیشبرد تحقیقات و به سرانجام رسانیدن نوآوری‌هایش او را یاری

می‌کردند. تلفن، ماشین چاپ، میکروفن، گرامافون، دیکتافون،کینتوسکوپ (نوعی دستگاه نمایش فیلم)

دینام موتور و لاستیک مصنوعی از جمله مواد و وسایلی هستند

که ادیسون و همکارانش آن‌ها را ابداع یا بهینه کردند.

توماس آلوا ادیسون
توماس آلوا ادیسون

ادیسون از اولین مخترعانی بود که توانست با موفقیت، بسیاری از اختراعات

خود را به تولید انبوه برساند.وی همچنین برنده ی جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.

نخستین پله‌های ترقی

در سال ۱۸۶۹ ادیسون که اداره ی راه‌آهن را ترک کرده بود، به‌عنوان سرپرست فنی به استخدام

یک مؤسسه ی صرافی بزرگ در نیویورک درآمد. در این مقام او توانست نخستین

اختراع موفقش را که نوعی تلگراف چاپی بود، به نام خود ثبت کند.

تلگراف ادیسون برخلاف انواع رایج روز که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده

به گوش اپراتور می‌رسانیدند، آن‌ها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می‌کرد.

او حق امتیاز اختراعش را در مقابل ۴۰۰۰ دلار به مدیر صرافخانه واگذار کرد و با

پول آن در نیویورک، نیوجرسی یک در محل جدید او علاوه بر تکمیل لوازم

جانبی تلگراف، یک سامانه ی پیشرفته ی نمایشگر اطلاعات بورس را طراحی

کرد که سود هنگفتی از آن حاصل آمد.

منلو پارک

ادیسون مدت‌ها این فکر را در سر داشت که کارگاهش را به محل بازتر و بزرگ‌تری منتقل کند.

با فراهم شدن سرمایه ی کافی، سرانجام در سال ۱۸۷۶ میلادی در

منطقه ی«منلوپارک» نیوجرسی یک لابراتوار پژوهشی مجهز بنیاد نهاد

و گروهی از افراد لایق و مستعد را به همکاری فراخواند.

تأسیس این آزمایشگاه نقطه ی عطفی در رشته فعالیت‌های ادیسون و از

بزرگ‌ترین ابتکارهای او به ‌شمار می‌رود. آزمایشگاه منلو پارک نخستین مؤسسه‌ ای بود

که منحصراً با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد و آن را باید نمونه ی

اولیه ی آزمایشگاه های بزرگی دانست که از آن پس تمام صنایع مهم

در کنار کارگاه ‌های خود ایجاد کردند. در سایه ی نظارت و سازمان‌ دهی

توماس ادیسون و کار گروهی کارمندان وی صدها اختراع کوچک و بزرگ

در این مؤسسه به ثمر رسیدند که البته همگی به نام ادیسون تمام شدند.

شیوه ی ادیسون

همان‌طور که گفته شد، بیشتر اختراعات ادیسون حاصل تکمیل ایده‌های

دیگران و کار دسته‌جمعی گروه بزرگی از تکنسین‌ها و کارمندانی بود که تحت نظارت

او به تحقیق و آزمایش می‌پرداختند. لویس لاتیمر دستیار آفریقایی-آمریکایی ادیسون

که در پروژه ی چراغ الکتریکی نقش مهمی داشت از جمله ی این افراد است.

 اگر امروز کمتر نامی از کسانی مانند او به میان می‌آید، به این دلیل است که ادیسون

غالباً همکاران خود را در افتخار و اعتبار اختراعاتش سهیم نمی‌کرد.

با این همه شکی نیست که بدون قدرت سازماندهی و خصوصاً همت بلند ادیسون

دست یافتن به این همه موفقیت ممکن نبود. نیکلا تسلا

فیزیکدان بزرگ و یکی از همکاران ادیسون درباره ی روش او برای حل مسائل می‌نویسد:

“اگر ادیسون می‌خواست سوزنی را در انبار کاهی پیدا کند، با پشتکارفراوان

دانه به دانه رشته‌های کاه را کنار می‌زد تا بالاخره سوزن نمایان شود. بارها با

تأسف شاهد بودم که چگونه بخش اعظم وقت و انرژی او صرف یافتن یک

فرمول جزئی یا انجام دادن محاسبه‌ ای کوچک می‌شد”

ادیسون خود نیز در این ‌باره گفته ‌است:

“نوآوری عبارت است از یک درصد الهام روح و نود و نه درصد عرق ریختن

و تلاش کردن”

تسلا دانشمندی شایسته و بهترین کارمند ادیسون بود. او ابتدا از طرف ادیسون مأمور شده بود

تا راه ‌های توسعه ی سیستم ‌های جریان مستقیم (DC) را بررسی کند اما چون

پس از پایان کار ادیسون تعهدات مالی خود را زیر پا گذاشت تسلا تصمیم به

ترک شرکت او گرفت. با پذیرش استعفای تسلا ادیسون مرتکب اشتباه بزرگی شد

 چرا که چندی بعد تسلا با کشف جریان متناوب (AC) در برابر امپراتوری

ادیسون و سیستم DC او قد علم کرد. او با حمایت جرج وستینگهاوس کارخانه ‌دار

معروف سامانه ‌های چند فازی توزیع برق را برپایه ی جریان AC تکامل

 بخشید که بسیار کارآمدتر از سیستم ادیسون بود. با وجود تبلیغات منفی

جنرال الکتریک، جریان AC روز به روز رواج بیشتری یافت و سرانجام

سلطه ادیسون را بر بازار صنایع الکتریکی درهم شکست.

سینما

در سال ۱۸۸۹ یکی از کارمندان شرکت ادیسون به اسم ویلیام کندی دیکسون نوعی دستگاه

نمایش فیلم اختراع کرد که پنج سال بعد (۱۸۹۴) با نام تجاری کینه ‌توسکوپ (متحرک نما)

 در نیویورک به معرض نمایش گذاشته شد. کینه ‌توسکوپ دستگاهی بود که  هرکس

از سوراخ آن به درون می‌نگریست و دسته ‌ای را می‌چرخاند، تصاویر متحرکی را

مشاهده می‌کرد. این وسیله ابتدا به‌عنوان مکمل گرامافون و برای رونق بخشیدن

 به بازار آن طراحی شده بود و هدف آن بود که با افزودن امکان تماشای

عکس متحرک، بر جذابیت گرامافون نزد خریداران افزوده شود.

با وجود اهمیت این اختراع، ادیسون یا دیکسون را نمی‌توان پایه‌گذار سینما

دانست؛ کینه ‌توسکوپ آن‌ها بیشتر به ماشین «شهر فرنگ» شبیه بود و دریک زمان

بیش از یک نفر نمی‌توانست از آن استفاده کند. چنین دستگاهی در عصر جدید که توده ی

مردم به هیجان و سرگرمی‌های دسته‌جمعی نیاز داشتند چندان به کار نمی‌آمد.

 ایده ی بزرگ کردن تصاویر و بکارگیری پرده ی نمایش هرگز به ذهن ادیسون

نرسید چون همان‌طور که گفتیم از اختراع کینه‌توسکوپ مقصود دیگری داشت

ولی حدود یک سال بعد لویی لومیر صنعتگر ثروتمند فرانسوی با ساختن دوربین

فیلم ‌برداری و پروژکتور و افتتاح اولین سالن سینما در گراند کافه پاریس (۲۸ دسامبر ۱۸۹۵)

نخستین گام‌ها را برای علاقه‌مند کردن مردم به این پدیده ی نو برداشت.

پس از گذشت چند سال، سالن‌های نمایش فیلم در اروپا و آمریکا آن قدر فراوان شده بود

که ادیسون نیز چاره‌ای جز پیوستن به این جریان و کنار گذاشتن سینمای تک نفره‌اش ندید.

ادیسون در تبدیل سینما به رسانه‌ای همگانی و صنعتی سودآور نقش مؤثری ایفا کرده‌است.

فیلم استاندارد ۳۵ میلی‌متری با چهار روزنه در لبه ی هر فریم که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد

از یادگارهای ادیسون است. وی همچنین مؤسس اولین استودیوی فیلمسازی دنیا (بلک ماریا در ایالت نیوجرسی)

است. نخستین فیلم کپی رایت شده ی تاریخ سینما با عنوان «عطسه ی فرد اُت» در این استودیو ساخته شد.

 همچنین فیلم فرانکنشتاین (۱۹۱۰) نیز در استودیو و شرکت فیلم‌سازی وی ساخته شده‌است.

اعتقادات مذهبی

توماس ادیسون بیان کرده‌ بود که به خدای متکلمان اعتقاد ندارد و آنچه که دیگران خدا می‌خوانند را طبیعت

 می‌نامد ولی قائل به وجود یک دانشمند بلند مرتبه است و شکی در وجود آن ندارد همچنین

وی ادیان را کاملا پوچ و توهم خوانده‌ بود.

سال‌های پایانی

در اول فوریه ۱۸۹۳ ادیسون ساختمان «بلک ماریا» نخستین استودیوی تصاویر متحرک را در اورنج غربی

نیوجرسی به پایان برد. او کوشید تا اختراع دوربین فیلم ‌برداری را تماماً به خود نسبت دهد

و حق استفاده ی انحصاری از آن را به دست آورد اما در ۱۰ مارس ۱۹۰۲ ادعای او

در یک دادگاه استیناف ایالات متحده رد شد.

در سال ۱۸۹۴ او در زمینه ی ترکیب فیلم و صدا تحقیقاتی انجام داد که سرانجام به اختراع

کینه‌ توفون انجامید. این دستگاه که ترکیب ناجوری از کینه‌توسکوپ و گرامافون استوانه‌ای

بود با استقبال مردم مواجه نشد. در ۶ ژانویه ۱۹۳۱ ادیسون درخواست‌  نامه ی

ثبت آخرین اختراع خود «وسیله ی نگه دارنده ی اشیاء هنگام آبکاری الکتریکی»

 را به اداره ی ثبت اختراعات فرستاد اما پیش از دریافت پاسخ، اجل به او مهلت نداد

و این مخترع بزرگ در اواخر همان سال در سن ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست.

دانلود فایل pdf این مقاله
برچسب ها
درباره نویسنده
روح الله اکبری
روح الله اکبری حامیان گرامی در مهندسی موفقیت صحبتی از منیت نیست،من به عنوان عضوی از این جامعه خلاق و به عنوان دوست شما در تلاش برای تبدیل این لشگر تک نفره به هویتی عظیم تحت عنوان ...
2 نظرات
  1. Pingback: ده شگرد زمان بندی ایلان ماسک | مهندسی موفقیت

  2. Pingback: چهار راز انسان های بی پروا و موفق | مهندسی موفقیت

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *